آفتابست آن پری رخ یا ملایک یا بشرهد صبری ما تولی رد عقلی ما ثناگلبنست آن یا تن نازک نهادش یا حریرتهت و المطلوب عندی کیف حالی ان ناباغ فردوسست گلبرگش نخوانم یا بهارقل لمن یبغی فرارا منه هل لی سلوهبر فراز سرو سیمینش چو بخرامد به نازیکره المحبوب وصلی انتهی عما نهیکاش اندک مایه نرمی در خطابش دیدمیقیل لی فی الحب اخطار و تحصیل المنیگوشه گیر ای یار یا جان در میان آور که عشقفالتنائی غصه ما ذاق الامن صبادختران طبع را یعنی سخن با این جماللحظک القتال یغوی فی هلاکی لا تدعآخر ای سرو روان بر ما گذر کن یک زمانیا رخیم الجسم لو لا انت شخصی ما انحنیدوستی را گفتم اینک عمر شد گفت ای عجببعض خلانی اتانی سائلا عن قصتیگفت سعدی صبر کن یا سیم و زر ده یا گریز
قامتست آن یا قیامت یا الف یا نیشکرصاد قلبی ما تمشی زاد وجدی ما عبرآهنست آن یا دل نامهربانش یا حجرحرت و المامول نحوی ما احتیالی ان هجرجان شیرینست خورشیدش نگویم یا قمرام علی التقدیر انی ابتغی این المفرچشم شورانگیز بین تا نجم بینی بر شجریرسم المنظور قتلی ارتضی فیما امرور مرا عشقش به سختی کشت سهلست این قدردوله القی بمن القی بروحی فی الخطرتیربارانست یا تسلیم باید یا حذرو التدانی فرصه ما نال الا من صبرآبرویی نیست پیش آن آن زیبا پسرعطفک المیاس یسعی فی بلائی لا تذرآخر ای آرام جان در ما نظر کن یک نظریا کحیل الطرف لو لا انت دمعی ما انحدرطرفه میدارم که بی دلدار چون بردی به سرقلت لا تسال صفار الوجه یغنی عن خبرعشق را یا مال باید یا صبوری یا سفر
+
نوشته شده در جمعه هفتم تیر 1387ساعت 1:18 بعد از ظهر توسط adminstor
|
